Strona główna     Aktualności     Kalendarz imprez     O projekcie     Kontakt  
 
 

Wypocznij aktywnie  
na Krajnie nad Notecią

poznaj
piękno Krajny

Zapraszamy
na zielone szlaki doliny Noteci

Turystyka i przyroda
Krajna – Kraina Turystyczna
Informacje praktyczne
 
 
Kategoria: Turystyka i przyroda - Dział: ściezki dydaktyczne


  Turystyka i przyroda
Zielone szlaki
Szlaki rowerowe
Szlaki kajakowe
Szlaki PTTK
Inne szlaki
Obszary Natura 2000
Obszary chronionego krajobrazu i rezerwaty
ściezki dydaktyczne

Leśna dydaktyczna ścieżka rowerowa Dębowa Góra

Gmina: Wyrzysk, miejscowość: Polanowo

 Leśna dydaktyczna ścieżka rowerowa „DĘBOWA GÓRA”
 

Witamy serdecznie na rowerowej ścieżce dydaktycznej przebiegającej przez lasy Nadleśnictwa Kaczory.
 
  Przeplatają się na niej trzy wątki:
v  archeologiczny, związany ze stanowiskami cmentarzy kurhanowych,
v   geologiczny, związany z masywem „Dębowej Góry”,
v  przyrodniczy, związany z funkcjonowaniem lasu gospodarczego i rezerwatu.
                Długość ścieżki wynosi 9,5 km. Trasa ścieżki jest dostępna dla każdego typu roweru, jednak najlepiej przejechać ją górskim.
.
 
1.       Cmentarzysko kurhanowe – badane było przez ekspedycję archeologiczną Muzeum Okręgowe w Pile w 1996 i 1997 roku. W oparciu o wyniki prac ustalono, że mogiły te usypano w okresie wczesnego średniowiecza. Najprawdopodobniej były one miejscem ostatecznego spoczynku mieszkańców ówczesnego Wyrzyska. Większe, kwadratowe u podstawy kurhany ( o wymiarach dochodzących do 8x8 m) pochodzą ze starszej fazy funkcjonowania cmentarzyska, datować je można zapewne na IX/X –XI wiek. Z drugą fazą stanowiska związane są mogiły mniejsze, owalne, o średnicy dochodzącej do 5-6 m. Powstały one w XII i XIII wieku. Każdy z usypanych kurhanów krył od jednego do kilku pochówków, zawierających przepalone szczątki zmarłych. Zgodnie z lokalnym zwyczajem, wyposażeniem grobów były jedynie pojedyncze fragmenty potłuczonych naczyń glinianych.
 
2.       Gospodarczy drzewostan nasienny – drzewostan którego pochodzenie i dobra jakość pozwala oczekiwać, że z nasion w nim pozyskanych otrzyma się wartościowe potomstwo, które  utworzy zdrowe, odporne i wartościowe drzewostany następnych generacji.
 
 
3.       Pomniki przyrody – są to pojedyncze twory przyrody żywej lub nieożywionej lub ich skupienia o szczególnej wartości naukowej, kulturowej, historyczno-pamiątkowej i krajoznawczej wyróżniające się indywidualnymi cechami np. szczególnie sędziwe i okazałych rozmiarów drzewa.  Takimi okazami są dęby szypułkowe uznane za pomniki przyrody w 1956 roku obwody od 318 do 325 cm, wiek około 200 lat.. Pomniki są objęte ochroną prawną - zabrania się zrywania liści, pączków, kwiatów i owoców, wchodzenia na drzewa  i wzniecania ognia w ich pobliżu..
 
4.       Zastawka – obiekt małej retencji wodnej. Utrzymanie stałego poziomu wody wpływa na ustabilizowanie stosunków wodnych w sąsiedztwie. Jednocześnie otwarte lustro wody stanowi doskonały pojnik dla ptactwa i zwierzyny leśnej.
 
5.       Grab zwyczajny – gatunek z rodziny brzozowatych. Drzewo liściaste z szeroką lub wąską koroną, często nieregularną. Pień rzadko równomiernie okrągły, przeważnie o przekroju owalnym, a u starszych drzew skręcony lub zgarbiony, zwykle już na nieznacznej wysokości dzieli się na grubsze konary. Kora  jasno – lub ciemnoszara, początkowo gładka, później z delikatnym siatkowym deseniem albo pokryta płaskimi listewkami. Konary stromo wzniesione, nieco powyginane. Pędy ciemnoszaro-brunatne, z rzadkim owłosieniem. Liście podłużnie jajowate, o długości 4 – 10 cm, z przodu zaostrzone, u nasady zaokrąglone. Brzegi liści ostro, podwójnie i bardzo drobno piłkowane. Obie strony błyszczące, z tym, że wierzchnia strona bardziej żywozielona. Kwitnie od kwietnia do maja. Jest ważnym składnikiem drzewostanów grądowych (patrz pkt. 9).
 
6.       Rezerwat „Zielona Góra” – to obszar chroniony prawem ze względu na różne typy grądu o powierzchni 96,09 ha. Ochroną objęto zwarty obszar leśny z wielogatunkowym starodrzewem, bogatym składem florystycznym. Na szczególne podkreślenie zasługuje usytuowanie tych lasów i niemal pierwotny stan ich zachowania.
 
7.       Młodnik – jedna z faz rozwojowych drzewostanu. Zaczyna się w 6-10 roku życia kiedy drzewka zaczynają się stykać koronami, uzyskiwać zwarcie i osłaniać zajmowaną powierzchnię. W fazie młodnika na skutek rywalizacji drzewek o przestrzeń, światło, wodę i pożywienie, zarysowuje się biologiczne zróżnicowanie i rozpoczyna się proces ich wydzielania się. W okresie osiągnięcia silnego zwarcia występują wyraźne zmiany życiowych potrzeb drzewek i dlatego wykonuje się zabieg czyszczeń, który ma na celu regulację składu gatunkowego i doprowadzenie do prawidłowego rozwoju drzewostanu.
 
8.       Złomy sosnowe – pozostawione "same sobie" stare, spróchniałe sosny, które złamał silny wiatr. Miejsce gdzie leżą jest w zasięgu "Rezerwatu Zielona Góra", a w rezerwacie nie wolno prowadzić gospodarki leśnej, czyli nie wolno usuwać  ani wycinać  złamanych, wywróconych  i  żyjących drzew.
 
 
9.       Zmieszanie gatunkowe - typowe dla grądu wysokiego, naturalnego zbiorowiska roślinnego, w którym w warstwie drzew gatunkiem panującym jest  (dla Krainy Wielkopolsko - Pomorskiej) dąb, a gatunkami domieszkowymi: lipa, grab, klon, sosna..
 
10.    Mrowisko - gniazdo mrówek, w którym składają jaja, wychowują potomstwo, i zbierają zapasy pożywienia. Mrowiska w naszych lasach mają  część podziemną i nakrywającą ją część nadziemną, obie z licznymi korytarzami i komorami. Temperatura w mrowisku  jest przez większość czasu wyższa niż w jego otoczeniu dzięki procesowi rozkładu cząstek organicznych. Grodzenie mrowisk ma na celu ochronę przed zwierzyną a przede wszystkim przed dzikami.
 
11.    Droga leśna – umożliwia dostęp w głąb kompleksów leśnych. Z uwagi na ukształtowanie terenu drogi mają charakter dróg górskich. Są bardzo kręte, przecinają strome stoki w kierunku zbliżonym do przebiegu warstwic, są to tzw. drogi stokowe.
 
 
12.    Dąb – drzewo z rodziny bukowatych. W Polsce największy zasięg mają dąb szypułkowy i bezszypułkowy. Dąb szypułkowy - jest drzewem o krótkim pniu, szerokiej koronie i silnych konarach. Liście odwrotnie jajowate, u nasady z uszkami, niesymetryczne zatokowo wrębne, na krótkich ogonkach, nerwy dochodzą do końców klap i zatok między nimi. Żołędzie do 3 cm długości walcowate, w podłużne zielonawe prążki, po 2-3 na długiej szypułce. Dąb bezszypułkowy - jest drzewem o zwartej koronie, pniu długim widocznym dość wyraźnie do wierzchołka korony, Liście bardziej symetryczne niż u dębu szypułkowego, u nasady klinowato zwężone, nerwy boczne nie dochodzą do wrębów lecz tylko do klap. Żołędzie, bez zielonych prążków mają przeważnie kształt owalny, długości około 2 cm, i największą szerokość bliżej nasady. Dęby są ważnym składnikiem grądów (patrz pkt. 9).
 
13.    Wąwóz – powstał w następstwie kształtowania moreny przez strumienie i rzeczki odprowadzające wody z masywu Dębowa Góra do rzek Noteci i Łobzonki.
 
14.    Jarząb brekinia (brzęk) – gatunek z rodziny różowatych, podlega ochronie gatunkowej. Drzewo liściaste z dość szeroką koroną z bardzo rozłożystymi konarami, zwykle jednak dość luźna z daleko rozstawionymi gałęziami. Kora w młodych okazach gładka, później brunatnoszara i delikatnie popękana lub podzielona na małe powierzchnie. Pędy dość silne, błyszcząco brunatnopurpurowe lub jednolicie brunatne.. Liście pojedyńcze nie podzielone pierzasto, o długości 6-10 cm i prawie takiej samej szerokości. W zarysie szerokie, owalne, podzielone na 6-10 trójkątnych klap, których brzegi są dodatkowo ostro piłkowane, a wszystkie wierzchołki skierowane ku przodowi. Górna strona liści ciemnozielona, dolna strona początkowo owłosiona stopniowo łysieje. Ogonki liściowe długości 2-5 cm, żółtawe. Liście w sumie dość mocne, jesienią przebarwiają się na jaskrawy czerwony kolor. Kwitnie od maja do czerwca. Drzewo wyjątkowe rzadko spotykane, chronione jako gatunek.
 
15.    „Dębowa Góra” – wypiętrzenie terenu powstałe w okresie ostatniego zlodowacenia podczas którego doszło do uformowania wału moreny czołowej w rejonie Osieka – Krostkowa. Przed czołem lądolodu ukształtowany został ciąg moren czołowych z największym wzniesieniem „Dębowa Góra” – wysokość 192 m n.p.m. Powstanie moreny można datować na okres między 15 700 a 14 800 lat przed naszą erą. Od strony południowej moreny Dębowej Góry podcięte zostały przez wody płynące Pradoliną Noteci – Wisły.
 
16.    Lasy ochronne - obszary leśne, których głównym zadaniem jest zachowanie na danym terenie nie zmienionych stosunków glebowych, klimatycznych, wodnych, krajoznawczych. Lasy masywu „Dębowej Góry” spełniają funkcję  glebo- i wodochronne. Ponadto leżą w obszarze chronionego krajobrazu „Doliny Noteci’ ustanowionego rozporządzeniem Wojewody Pilskiego z 1998 roku.
 
17.    Buk zwyczajny – gatunek z rodziny bukowatych. Korona u młodszych okazów smukła, u starszych dość szeroka i kopułowato sklepiona, często wspaniale rozwinięta. Pień jest widoczny przynajmniej do połowy korony, dalej dzieli się na potężne konary. Konary i większe gałęzie zwykle stromo wzniesione, na końcach nieznacznie zwisające. Kora gładka, ołowianoszara, z wiekiem staje się nieco szorstka. Pędy brunatnopurpurowe, gładkie nagie, często pozginane, nieco błyszczące. Liście o długości 5 -10 cm są podłużnie eliptyczne lub jajowate, najszersze w środku, u nasady zwężone klinowato, na brzegach lekko faliste i opatrzone długimi białawymi włoskami. Ogonek krótki owłosiony. Jesienią przybierają piękne rudobrązowe barwy, nadając koloryt lasom. Owoce - bukwie mają po 2 cm długości, są trójkanciaste, brunatne i błyszczące. Kwitnie od kwietnia do maja. 
 
18.    Świerk pospolity – gatunek z rodziny sosnowatych. Wiecznie zielone drzewo iglaste z stożkowatą koroną.. Gałęzie ustawione okółkowo, w dolnej części pnia zwisają, w środku pnia jednak zwykle odstają prosto lub lekko się podnoszą. Kora barwy miedzi delikatnie się łuszczy. Szpilki długości 1-2,5 cm są dość sztywne, na końcach zaostrzone, ciemnozielone, z wierzchu i od spodu widać delikatniejszą jaśniejszą linię. Młode szyszki są zielone a dojrzałe, z łuskami o gładkich brzegach, jasnobrunatne i mają 12-16 cm długości. Kwitnie od kwietnia do maja. 
 
19.    Sosna pospolita – gatunek z rodziny sosnowate.  Wiecznie zielone drzewo iglaste. Korona u młodych drzew stożkowa z trójkątnym zarysem. Gałęzie ustawione okółkowo. U starszych okazów korona jest raczej nierównomiernie kulista lub nawet parasolowata i rozluźniona po opadnięciu niższych i przyziemnych gałęzi. Pień często wygięty. Kora początkowa szara lub brunatnoszara, później szaroróżowa, z wiekiem podzielona głębokimi bruzdami na duże płaty. Pędy początkowo zielonkawe gładkie później zielonoszare. Szpilki po dwie na krótkopędzie skupione są w kiściach na końcach gałązek. Mają długość 3-8 cm. Są krótko zaostrzone, nieco spłaszczone i opatrzone delikatnymi podłużnymi bruzdami. Szyszki w stanie dojrzałym ciemnobrunatne do 8 cm długości, łuski z lekko wypukłymi tarczkami. Kwitnie od kwietnia do maja.. Wytwarza drewno o wyjątkowych walorach użytkowych. Przez leśników zwana jest „karmicielką”. Jest podstawowym gatunkiem w polskich lasach.. Tworzy najczęściej jednogatunkowe drzewostany. W grądach występuje w wyjątkowym dla siebie roli domieszki.
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 


Fotogaleria: dębowa góra
 


Biblioteki
Galerie zdjęć
Filmy
Materiały dźwiękowe
Mapy


Tagi
cmentarz[11]; dworek[10]; gastronomia[4]; historia[7]; hotele [2]; jezioro/rzeka[28]; kościół [18]; miejscowość[74]; park dworski[3]; pomnik przyrody[9]; punkt widokowy/wzniesienie[3]; rezerwat przyrody[4]; szlak turystyczny[5]; twórcy[2];
wszystkie tagi >>

 
   



  Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich : Europa inwestująca w obszary wiejskie
Strona współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach osi 4 LEADER Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013